Karabasan

Bundan iki sene önceydi.
Yine bir internet sitesinde,'Hey aynasızlar!' diye bir yazı yazmıştım;seninle olan bir anımdı..
Gülüyorduk.Okuyup gülmüştük.
Ondan iki yıl sonra,şimdi.
Yine bir internet sitesinde,'Karabasan' diye bir yazı yazıyorum;seninle olan bir anım..
Yine gülücez.Seninle hep gülücez..

Bir gün öncesinde telefonda konuşuyorduk.Senin odanın penceresini biliyordum artık.Önümde yükselen binanın senli penceresine bakıyordum konuşurken.Üzgündüm,ağlıyordum,kendimi telef ediyordum.Beni rahatlatmak istedin.Bir duş alıp kendime gelip uyumamı önerdin.'Yarın okulda İlke gibi görmek istiyorum seni.Az kendine gel ortak.'dedin bana.

Uyudum,uyandım,okula geldim.Seninle buluştuk.Beni nasıl bulduğunu sordum:"İlke gibi miyim ortak?"Bir iki laflayıp,dersi asmaya karar verdik.Zemin mekaniği ve akışkanlar mekaniği vardı.İkişer saatten dört saatin ilk ikisini asmaya karar verdik.Sinemaya mı gitsek,dertleşsek mi derken biz konuşmayı seçtik.İki ders boyunca konuştuk.Her zamanki gibi,yetmedi.Diğer ikisi için okula döndük,ama yine de cazip bir hal gelmedi.Bizimkileri de alıp firara devam etmek istedik.
                                     
                                      'Ortak sen Ordu Boztepe'ye gittin mi hiç?'

Yola çıktık.Şarkılar söylüyorduk,gülüyorduk.Ege Çubukçu adında İzmirli bir elemanın şarkılarını bile söyledik.Eğlendik.Sonra midem bulandı,arabayı durdurduk.Başımda bekledin benim.Yola devam ettik.Sonra ben uyudum...

Bir kabus gördüm!
Sen artık yoktun.Sözde bir kaza geçirmişiz biz.Sen ve O... Siz gitmişsiniz.Ortak beni almadan gitmezdiki..Kabustu işte,çok kızmıştım size.Madem gidecektiniz beni niye almadınız diye. 
Sonrasını bilirsin.Onlarca insan bana senin çok iyi olduğun için bizi terk etmek zorunda kaldığını söyledi.Sen artık olgunluğuna erişmişsin.Ve ben seninle gelecek kadar iyi değilmişim.Haklıydılar,seni tanıyorlardı.

Zamanla alışır gibi oldum;kızmak yerini hayranlığa bıraktı.Sana hayrandım artık,bu kadar erken bir yaşta bu güzelliğe eriştiğin için. Herkes tarafından sevildiğin için. Bu kadar iyi bir insan,bu kadar iyi bir dost olduğun için.

Sonra ben,senin yokluğunda akışkanlar mekaniğinden kaldım. Hiç umurumda da değildi. Zaten hiç sevmemiştim. Bir kaç kez daha sınavlarına girdim. Sonunda dersi verdim. Hatta okulu da bitirdim. Yokluğunda kitap okumak,yorganın altında sessiz sessiz ağlamak bu idi belki.. Ve bazen güldüm,bazen ağladım,bazen utandım,bazen umutlandım.. Anlayacağın yaşamak için ne gerekiyorsa onları yaptım.

Ama seni hala bulamadım. 
Sen hala yoksun.
Ben hala Ordu Boztepe'ye gitmedim ortak. 

Ve ben.. 
Bu kabustan hala uyanamadım.

Ordu'daki Trafik Kazası