Çok zaman oldu...
Biliyor musun ne düşünüyorum?
Düşündüğüm için başıma geldiğini. Hep aklımda olup hiç yanımda olmadığını.
Kafamın hep seninle meşgul olduğunu. Bilincimin altını üstüne getirip, her nöronu mesken edindiğini. O kadarki; rüyalarımda dahi her gece başkasının yüzünde görüyorum seni. Adımla birlikte anılıyor adın. İsmimin ' -sen ' hâli oluyorsun her gece.
Sonra yine koca bir yalnızlığa uyanıyorum. Canım sıkılmıyor artık, mesaj atmıyorum, aramıyor sormuyorum.. Canım istediğinde yemek yiyorum, istemezsem dışarı bile çıkmıyorum. Televizyonu bazen açıyorum bazen prize sobanın fişinden başka bir fiş takmıyorum. Işığı bile ben ihtiyaç duyduğumda açıyorum. Perdeleri yalnızca güneşi görmek için aralıyorum.Telefonum kapanırsa umursamıyorum, bizimkiler merak etmesin diye açtığımda haber veriyorum. Yediğimi içtiğimi geçtim dinleyeceğim müziği bile kendim seçiyorum.
Öyle alıştımki kendime.. Üzülse de, bunalsa da, ağlayıp sızlasa da baş başa kaldığımız her an mutluyum onunla. Ben yalnızlığımı seviyorum.
Ve artık...
Lütfen gelme.
Yalnızlığımda seni istemiyorum.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder