Keşke nedir Olric?

Bana keşke dedirtemeyeceksiniz.
Sevmek ile sahip olmak mutluluğunu birbirine karıştıran cahilliğinizi yok sayacağım.
Birlikteliği sırasında sevgi kılığındaki, kırmadan/incitmeden yalansız/dolansız ayrılığı yaşadıktan sonra nefrete bürünen bencilliğinizi görmezden geleceğim.
Bir kez dahi yalan dolan aldatmacaya bulaşılmamış dahi olsa, oyunun sonunda oyuncağını kaybeden çocuk misali çamurlaşan şımarıklığınızı umursamayacağım.
Kırıcı olmamak adına anlaşılabilir basit cümleleri, bir kanepenin diyalektiğine bile sığamayacağınızın anlatımına yeğleyip bu işe bir nokta koymaya çalışan düşünceyi, sonrasında oportünist diye bıçaklamanızı duymazdan geleceğim.
Ömrünüzde bir kitap dahi okumayışınızın, bunun eksikliğini de hissetmediğinizin ama hissettirdiğinizin farkındalığına varabildiğiniz zaman dönüp bakmayacağım.

Bulunmaz Hint kumaşı değilim. Kusursuz hiç değilim. Şu ana dek çok hatam olmuştur, ömrüm sürdükçe de olacaktır. Siz de Jenga'mın bir taşı olup, varlığınızla yokluğunuzla beni şekillendiriyor olacaksınız. Hatalarım ya da doğrularımla. Varlığınız ya da yokluğunuzla. Varlığınız belki dengemi bozacak belki ağırlaştıracak yokluğunuz belki yıkacak belki sarsacak.. Ama ben inşaya devam edeceğim. Ben yalnızca ne olduğumu, ne istemediğimi biliyorum.

Siz daha sevginin ne olduğunu bilmiyorsunuz.
Dilerim siz sevginin ne olduğunu öğrenir ve mutluluğu tadarsınız.
Bana keşke dedirtemeyeceksiniz.

"Şifa istemem balından,

Bırak beni bu halımdan.

Razıyım açan gülünden,

Yeter dikenin batmasın.

Gece gündüz o hizmetin,

Şefaatin kerametin,

Senin olsun hoş sohbetin,

Yeter huzurum gitmesin..

Taşa değmesin ayağın,

Lale sümbül açsın bağın..

İstemem metheylediğin,

Yeter arkamdan atmasın.

Kolay mı gerçeğe ermek?

Dost bağından güller dermek?

Orda kalsın değer vermek,

Yeter ucuza satmasın.

Sonu yoktur bu virdimin.

Dermanı yoktur derdimin.

Gerekmez ilaç yardımın,

Yeter yakamdan tutmasın!

Nesimi'yim vay başıma..

Kanlar karıştı yaşıma.

Yağın gerekmez aşıma,

Yeter zehirin katmasın."