Üzerinİzafiyet

-Hani dünkü filmde bir kız vardı ya..

+Hangi dünkü?

-Hangi dünkü mü? Canım dün işte..

+Bugünün dünü mü? Hayır, dünün de dünü var. Ben dünleri karıştırmak istemiyorum.

-Bugünün dününü diyorum. Hani bir kız vardı ya kısa saçlı...

+Kime göre kısa?

-Ya canım uzun değildi işte. Kime göresi mi var?

+Var tabii. Bana göre senin saçın kısa ama şu yandaki çocuğa göre uzun mesela.

-Tamam Aynştayn tamam. Yandaki çocuğa göre uzun, sana göre kısaydı diyelim.

+Ben demiyorum, sen diyorsun.

-Yahu kısaydı işte kızın saçı!

+Sana göre kısaydı, bence kızın saçı oldukça uzundu.

-İlke'cim, senin canın bir şeylere mi sıkkın? Ne desem bir şeyler icat ediyorsun, sohbet bile edemiyoruz artık. Derdin nedir?

+Ya, sen biraz kilo mu aldın?

Hiç Görüşmesi

,

-Bize biraz kendinizden bahseder misiniz?

+Kendimiz bazen iyiyiz bazen değiliz. Ama şaşılacak bir durum değil gibi, güneş mesela bazen doğuyor bazen batıyor. Dalga bile bir geliyor bir gidiyor.. Doğanın düzenini öğrenince alışıyor insan.

-Daha önce ne gibi işlerle uğraştınız?

+Hep boş işlerle uğraşmışım, babam öyle derdi. Gitar çalardım, müzik dinlerdim, dans ederdim, yazı yazardım.. Kendimi mutlu hissettiren şeyleri seçerdim. Ama yanlış yapmışım, para kazanmaya yönelik yatırım yapmalıymışım hep. Daha sıkıcı, daha stresli ve insanlığınızı unutturan yarışlara katılmalıymışsınız. Kapitalizm ile tanışınca anlıyor insan.

-Hakim olduğunuz diller?
+Kendi diline bile hakim olamıyor ki bazen insan, elalemin dilini nasıl tutayım hem kemiği yok ki bunun?


-Konuştuğunuz dillerden bahsetmekteyiz.
+Görüyr musunuz Türkçe'min azizliğini! Türkçe konuşabiliyorum mesela, ama buna rağmen pek çok insanla anlaşamıyorum. Önemli olanan anlaşmak olduğunu düşünüyorum.. Sevginin dili zaten tekmiş, aşık olunca farkına varıyor insan.


-Hakediş hazırlamışlığınız vardır değil mi?
+Ne yalan söyleyeyim, hiç bir zaman hak edene hak ettiğini veremedim ben. Boşa koydum dolmadı, doluya koydum almadı.. Hem ben hak etsem, siz hak ettiğim değeri verebilecek misiniz?


-Peki İlke Hanım, sizi n'için işe alalım?
+Kapitalizmin oyun kuralları.. Şey, pardon. Aradığınız kriterlere uygun olduğumu düşünüyorum.


-Aradığımız hangi kriter?
+Çalışma ortamına ve kurallarına uyum sağlayabilen: Kravat takabiliyorum ben.

İlke KASABOĞLU

Ben Seviyorum Diye Senin de Sevmen Şart Değil.

• Rabbim kız okula geliyor.
  Yaşasın Cumhuriyet! (Ah Muhsin Ünlü)

• Bırakın bari çocuklar mutlu yaşasın, büyüyünce buna fırsatları olmayacak. (Burak Aksak)

• Sonra sen kendi yolunu çizdin, benim ilkokulda resmim zayıftı, pek bir şey çizemedim. (Ah Muhsin Ünlü)

• Hatırlat da haziranın sonlarına doğru çocukluğumu yakalım. (Ah Muhsin Ünlü)
• İnsan zaten bizatihi sansasyoneldir. (Ah Muhsin Ünlü)
• Bu sözlerimi cennet ehline aynen ilet sevgilim: devletin bekasının da allah belasını versin malboranın da! (Ah Muhsin Ünlü)
• Samimi olmak en güzel keramettir. Bırakın uçmak, kuşlara münhasır olsun. (Ah Muhsin Ünlü)
• Çocuğuna otomobil değil de bir şiir bir şarkı bırak. Aşağı mahallede gördüm, arabalar eskiyor. (Ah Muhisn Ünlü)
• Ama yokuz,bunu ağla artık. (Ah Muhsin Ünlü)
• düş'lü geçmiş zaman: boş hayaller peşinde koşularak tüketilen ömür kipi. (Burak Aksak)
• İstediğin kadar emin adımlarla yürü, sağlam ve güvenilir bir zemin üzerinde değilsen.. Ne yapsan boş. (Burak Aksak)
• Boktan bir rock grubu tarafından cover'lanmış arabesk şarkı gibiyim. (Burak Aksak)
• Yıl olmuş 2011 ama hala " terk edilen sevgili" diye bir şey var. Yalnız kalan adam var, alkol var, sigara var.. Ne saçma hayat be. Hadi sağlığınıza. (Burak Aksak)
• Yerlebir olmak da bir çeşit birliktelik şeklidir işte. (Burak Aksak)
• Mutlu olmak çok anarşistçe bir davranış. (Burak Aksak)
• Biz hep çemberin dışındaydık, çünkü içeride sigara içilmiyordu. (Burak Aksak)
• Tüm dünyanın konuştuğu yeni evrensel dil: İlgisizce (Burak Aksak)
• Faşizm: "Ben ne dersem dinlemek zorundasın."
  Ilımlı Faşizm: Sen gel yine de beni dinle hacı." (Burak Aksak)
• "Bu topraklar sahipsiz değil!" diyerek silahlanan toplumların tepesinde kimsesiz bir gökyüzü var. Yalnızlık böyle bir şey olsa gerek. (Burak Aksak)
• Kimi insanlarla geyik yapmak zihin açarken, kimileriyle iki kelime konuşmak bile tün zihnin içine sıçabiliyor. (Burak Aksak)
• Coğrafya kitaplarında ."Amerika'nın başlıca geçim kaynakları: Kurşunlu benzin ve sikko Hollywood filmleri" yazdığı günleri görmek istiyorum. (Burak Aksak)
• Ama yine de şah damarım yerinde ve ruhum hala sıcak.  Tanrım, fazla uzaklaşmış olamazsın. (Burak Aksak)
• Başka hikayelere dahil olabilseydik, kendi hikayemizi yazmak zorunda kalmazdık. (Burak Aksak)
• Bu hayatta övündüğüm iki şey var: 'Sürekli yanlış ata oynarım' ve 'Umudumu asla kaybetmem.' (Burak Aksak)
• Sevgili dostum yalnızlık, sana bu satırları depresyondan yazıyorum. Burası iyi, boy geçmiyor. Siz de gelin ulan! İmza: Hunili lilililili yar.
  Yok be ne depresyonu? Depresyona girmek tehlikeli ve yasaktır. Huninizi takmadan sokağa çıkmayın. Önce akıl sağlığı. (Burak Aksak)
• Siyaset, toplumların kanserli hücresidir. (Burak Aksak)
• Hüznün olduğu yerde kahkaha eksik olmaz. (Burak Aksak)
• Düştükten sonra kalkmasını öğrenmiş çocuklarız biz. Neticede, hepimizin dizinde bir yara izi vardır. (Burak Aksak)
• Ayakkabılarını kapımın önünde görmeyi istiyorum! Çünkü bu, seni seviyorumun içine nal salmak demektir! (Ah Muhsin Ünlü)
• İlkbahar'da gelmeyen kışın nasıl gelecek? (Ah Muhsin Ünlü)
• Bir kere ben de aşık olmuştum. Zaten ondan sonrasını hatırlamıyorum. (Ah Muhsin Ünlü)
• Üzülme kelebeğim. Bugünü atlatırsak, yarın diye bir şey yok. (Ah Muhsin Ünlü)
• Ne söylesem tarifin eksik kalıyor oysa; kalbi acıtan her ne varsa sen hepsinden birazsın işte.. (Ah Muhsin Ünlü)
• Eğer bi' kadın " Seni özledim" diyorsa, "bende özledim" denmez. Çünkü 'de' ayrı yazılır. Bi' öğrenemediniz. (Ah Muhsin Ünlü)
• .. ama biz Neşet Ertaş dinlemeyen bir nesile aşina değiliz.. (Ah Muhsin Ünlü)
• Tek başıma da mutlu olurum ama birlikte seversek, bence fatura daha az yakar. (Ah Muhsin Ünlü)
• Hiç aklıma gelmezdi, hiç aklıma gelmeyeceğin. (Ah Muhsin Ünlü)
• Senin sesin güzeldir, iki çay söylesene. (Ah Muhsin Ünlü)
• Vazgeçemem dediğin şeylerden vazgeçersin, unutamam dediğini unutmaya başlarsın. Sonra hayat, aynı sıradan ve sıkıcı haliyle devam eder. (Burak Aksak)
• Korkuyorum. Korkmak ne ki lan aklım çıkıyor bir sabah ansızın döneceksin diye. (Burak Aksak)
• Abi seviyorsan git başkasını bul bence. Öylesi daha kolay olur. Hem daha çabuk unutursun. (Burak Aksak)
• Bizi bir araya getiremeyen bilim, palavradan başka bir şey değildir. (Burak Aksak)
• Kışın ortaya çıkan güneş gibisin: Yani içimi ısıtmaya çalışman hoş bir davranış ama ne vakit kaybolacağın belli olmuyor. Onu nasıl yapalım? (Burak Aksak)
• Beklemek zamanın akışına müdahale etmektir.(Burak Aksak)
• Zorunlu eğitim: Çocuklara sürekli bir şeyler öğretmeliyiz ki, düşünmek ya da hayal kurmak için zamanları ve güçleri kalmasın.(Burak Aksak)
• Sensiz her şeyin daha farklı olacağını zannederdim. Şimdi sen gittin. Ama hala E=mc²  (Burak Aksak)
• Gün yağar geceye ve tütünüm biter, çayım biter, işim biter. Eş zamanlı bitişler iyidir. Kimsenin kimseyi yarı yolda bırakmadığı bir son gibi. (Burak Aksak)
• Bileklerimi kestim, kan değil irin aktı. Meğer bendeki aşk değil mikropmuş. Kalp iltihaplanmışsa demek ki. (Burak Aksak)
• Hücuma çıktığı zaman geri dönmekte zorlanan bek gibisin. Gidince gelmek bilmiyorsun.6 pas içinde yalnı... Aha yedik golü. Mutlu musun şimdi? (Burak Aksak)
• İnandığın ilk yalan çok önemli. Sonra her şey ona göre şekilleniyor. (Burak Aksak)
• Cin içtim, viski içtim, terk edildim, bira içtim, votka içtim, cin içtim. Sabah yine uyanabildim ama. İşin yoksa yine sarhoş ol. (Burak Aksak)
• Her yara, yeni bir şey öğretir insana. Ayakta kalmasını öğrenmiş çocuklar için, kaybetmek büyük bir mesele değildir. (Burak Aksak)
• Yalnızlık iyi de, dolapta meyveler çürüyor. Onu nasıl yapalım? (Burak Aksak)
• Beynim ayrı, beyinciğim ayrı bir kişiye ait sanki. Beyin sana kalk dışarı çık emri veriyor, az büyük sözü dinlesene gerizekalı! (Burak Aksak)
• İlk aşk, ağırlık yapan ruhunu çıkarığ başkasının avucuna koymaktır. Sonrası, kayıp olan ruhunu aramaktan ibaret. (Burak Aksak)
• Parmakarası terlik giyen bilge "Mutluluk..." dedi. Dedim orada bi' dur, önce git şu ayağına gir şey geçir. Bu ne ciddiyetsizlik lan böyle... (Burak Aksak)
• Sevgili Cern, Tanrı Parçacığıyla uğraşmayı bırak da iki şeyi araştır: 1-Sağa sola vurmaktan başka işe yaramayan ayak serçe parmağı 2- Enişte (Burak Aksak)
• Elimizde bir tek umut kaldı. Bari onu nereye koyduğumuzu unutmasak. (Burak Aksak)
• Kaybetmek değil de, her seferinde kapattığın köşeden golü yemek koyuyor adama. (Burak Aksak)
• Arkadaş bir gelen de kalsın ya, madem gidecektin ne diye geldin diye sorarlar insana. E ayarlarıyla oynarsan bozarsın tabi. (Burak Aksak)
• Bu saatten sonra anca defansa yardım için gelmeyen forvete 'geri dön' derim. (Burak Aksak)
• İyi ki varım lan. Ben de olmasam çok yalnız kalacaktım. (Burak Aksak)
• Yemişim whatsapp'ını, bbm'sini, messageme'sini! Kapıdayım, cama çıksana. (Burak Aksak)
• Çocukluk yaptın da gönlüme salıncak mı kurmadım? (Burak Aksak)
• Saçmalayalım dedin de kendimi rezil mi etmedim? (Burak Aksak)
• Belirsizlik ve kararsızlık insanı yavaş yavaş öldürür Recai. Sen kimsin bilmiyorum ama sen de beni yavaş yavaş öldürüyorsun Recai. (Burak Aksak)
• Bizi biliyorsun, hep içimize atıyoruz. (Ah Muhsin Ünlü)
• Tanıştığınıza memnun değil, mecnun edersen olur bu işler. (Ah Muhsin Ünlü)
• Çünkü çaresizlik dalında güzel. (Ah Muhsin Ünlü)
• Yar olsaydı kalırdı, yaraydı geçti. (Ah Muhsin Ünlü)
• Dünya ahiret acımsın. (Ah Muhsin Ünlü)
• İkiden bir çıkınca bir kalır değil mi? O öyle olmuyor işte,.. Yarım kalıyorsun.. (Ah Muhsin Ünlü)
• Şiir icabı bunlar hep, gerçek hayatta olmuyor. (Ah Muhsin Ünlü)
• Biz ayrı ayrı cümleler içinde şiir gibiyiz de, bir araya gelince devrik bir cümleden ileri gidemiyoruz. (Ah Muhsin Ünlü)
• Bizim ahlakımızla ilgili karar verenlerin ahlakına kim karar veriyor acaba? (Onur Ünlü)
• Ben sadece kışın karpuzu yazın portakalı özlerdim. Şimdi bir de sen çıktın başıma... (Ah Muhsin Ünlü)
• Ben karıncayı bile incitmem cümlesindeki 'bile' karıncayı incitir. (Ah Muhsin Ünlü)
• Sen öp. Geçmezse o da yaramın ayıbı. (Ah Muhsin Ünlü)
• Ben o gemiyi limanla beraber yaktım.Belki içinde ben de yandım, ama yaktım. (Ah Muhsin Ünlü)
• Bir şeyler hala mümkün olabilir, ama artık mühim değil. (Ah Muhsin Ünlü)
• Şu saatten sonra sarılsak bile üşürüz. (Ah Muhsin Ünlü)

Mahbup - Araf'tan

Ne kadar sürüyor tam olarak?

 Kaç saniye sürüyor tutulması? Bir kez bakmak yeterli mi? 

Kaç dakika alıyor beğenmesi? Tanışma cümleleri kafi midir? 

Kaç saatte hoşlanılır? Bir akşam dışarı çıkınca hallolur mu? 

Kaç hafta gerek hayatına dahil etmeye?

Kaç ayda benimsenir?

Kaç mevsimde aşık olunur?

Kaç yıl sevilir?

...

Yazdıklarımın hiç birini bilmiyorum. 

Tutulma var mı ondan bile bir haberim.

 Sıra böyle mi işler, düzen bu mudur, emin değilim.

Haftalar alır mı, aylar sürer mi, yıllar geçer mi.. O dahi meçhul.

 Yalnızca merak ettiğim; 

terlediği zaman burnuna gelen kokuyla bir bebeğin kokusunu bağdaştırdığın zaman

 hangi zaman?

Ben neredeyim ...

"Araf'ta"

Ve "Hüsran" çok sanat müziği bir kelimedir.

"Bir Gereksiz Cuma Meselesi"

bkz. DİSKO BOY

Sanmam. Dün de aynısı aklıma gelmişti de geldikleri gibi gittiler. 

Cumadandır dedim. Namaza gitmeme gerek kalmıyor zaten; ruhum bugün denizden yeni çıkmış ağların, leş kokusuna rağmen ferahlatan hissi gibi onca pislik içinde şahane bir refaha eriyor. İlgisi olduğunu düşünmüyorum dedim.

Zaten Can abim de "unuttum demek bile hatırlamaktır yeğen, sen kimi kandırıyorsun?" yazdığında ayağımı denk almam gerektiğini öyle artizliklerin pazarda aranan bir şey olmadığını da anlamıştım. Bana özelden yazdı tabii. Size yazarken daha resmi olduğunu biliyorum. Küfürleri yiyorsunuz mesela. E hak ediyorsunuzdur. Can babam boş yere küfretmez anasını satayım!

Aslına bakarsan güneş de olabilir, hatta bulut ve hatta hatta deniz. 

Doğal ışıltının büyüsü herhalde, gözün harbi harbi kamaşıyor ya hani, sıkıyorsa aç! 

Hele o bulutlar, nasıl tarif etsem.. pamuk şeker gibi oluyor hani! 

Bir de deniz... Öyle bir rengi paletlerde bile tutturamazlar hani, bırak tuvali. 

"Belki şurada da neden mutlu olduğunu anlayamayan bir gerzek vardır, şuraya da biraz hayat çizelim."

Hiç kimsenin, Polyannanın bile böyle güzel kafası yoktur.

Lakin realiteyi bir kenara atmayacağım. Tümü etkendir, ama sen edilgensin. 

Her şey beni mutlu ediyor olabilir, ancak sen edemezsin. 

Her şey bende başlıyor ve bende bitiyor.

Unutmamış olacağım ki hala gıyabında yazıyor çiziyorum.

Onca yıl geçti, sanırım hala nasıl bir şey olduğunu hatırlıyorum. 

Onca yıl geçti, seninle yaşamaya alışıyorum.

Önemli olan da bu ya: Kanser ile yaşamayı öğrenen bireyler olduk, seninle yaşamayı mı öğrenemeyeceğiz?

Sol: Disko boy Sağ: Ben

ÇILGIN BEDİŞ

Önümde bir kadın var; sıfırdan on yediye evin hınzır çocuğu. 

Kaşını patlatan, kolunu yaran, burnuna nohut sokalayan, kibritlerin uç kısımlarını yiyen doymayıp bir de annesinden dayak yiyien, ekmek kırıntıları ile bulduğu her deliği dolduran.. Bir acayip çozuk. 

Önümde bir kadın var; on yedisinden on dokuzuna giderken 

kimliğini oturtmaya çalışan bir kız çocuğu, evinin bir kadını. Bir yanda yemeğini yaptığı, çamaşırını yıkadığı kocası.. Bir yanda boğuşmaktan geri kalmadığı karındaşları..

Önümde bir kadın var, on dokuzundan yirmi dördüne 

yanında yükünü sırtladığı kocası, kucağında ilk bebeği. 

Azalmayan şimdi daha da artan korkuları, kaygıları, endişeleri.. 

Yirmi dördünde ikiye katlanan çocukları, sıkıntıları.. Kendisini artık kaç parçaya böleceğini, nereye yetişeceğini düşünmeden koşturan bir yarışçı.  

Bir kadın var, yirmi dördünden elli birine

 yorulmadan hiç bıkmadan, durmadan, dinlenmeden yaşadığı hayatı, kaybettiği anasını  babasını, kazandığı başarıları, okuduğu kitapları, her beş yılda bir aksatmadan  özletmeden geçirdiği ameliyatları, hissettiği kızgınlıkları, ettiği kavgaları ... hiçe sayıp her gün sadece anne olmak için uyanan. 

Önümde bir kadın var, elli bir  yaşında.

 Kocasına göre; evinin becerikli hanımı, akıllı ve güzel kadını.. 

Kızlarının; bebişi, dostu, annesi.. 

Hala evin hınzır çocuğu, sataştıkları kardeşleri, kaygılandıkları endişelendikleri bebekleri.. 

Her şeyleri..

Önümüzde bir kadın var, uzansak da erişemediğimiz, koşsak da yetişemediğimiz..

Sana diyecek lafımız yok da, korkuyoruz.. 

Terleyeceksin, üşüteceksin bak ayağında terlik de yok! 

Fazla koşma, biraz dur; özleteceksin!

Bağzı Mağlubiyetler

Bazı insanlar iyi ki varlar. Hayatınıza girmişler iyi ki. 

Hayır, bunu hastanede size özel oda ayalayabiliyor oldukları için söylemiyorum. Ya da taraftarı olduğunuz takımın internet sitesinde dahi bulamadığınız bir sivetşörtü aynı takımın taraftarı olmadıkları halde size bulabildikleri  için de söylemiyorum. 

Hatta kitapçıda tükenmiş olan bir ajandayı size ilettikleri için de söylemiyorum. 

Dört gün hiç dışarı çıkmadan yattığınız eviniz,

 ahıra dönmüştür diye gelip sizi evden zorla çıkarıp gezdirdikleri için de değil. 

Hele yılbaşında yalnızsınız, tek başına yalnızlık olmaz deyip sizinle tam bir yıl süren

 ottan-çöpten bir filmi izledikleri için de değil. 

İyi ki varlar...

 Mesela, adı 'aşk' olmasa da sizi tekrar klavyenin başına oturtup yazı yazdırabilecek hisleri yeşerttikleri için iyi ki varlar.

 Sizinle aynı aynda aynı kişiye kızabildikleri için iyi ki varlar. 

Sizin güvendiğiniz bir insandan sizi korumak için 

dikkat et uyarısını verebildikleri için iyi ki varlar. 

Sizinle aynı zamanda aynı düşünceleri paylaşabiliyor oldukları için.. 

Sizin değer yargılarınızı taşıyabildikleri için, 

aynı anda aynı şahsa aynı pencereden bakabildikleri için.. 

Sizinle aynı takımı destekleyebildiği için, aynı zaferi isteyebildiği için, 

aynı üzüntüyü duyabildikleri için..

Yazılarınızı okurlar mı.. 

Sevinirler mi, üzülürler mi..

E-posta döşerler mi, yoksa artık çabalamazlar mı.. 

Gülerler mi ağlarlar mı.. 

Üzerlerine alınırlar mı bilmem. 

Zaten bildiğim tek şey: bahsettiğim şeyin kedilerim olmadığıdır.

(Bu yazı, müthiş bir mağlubiyet sonrası 25.03.15 Çarşamba akşamı O'nlar için klavyeye alınmıştır.)